.: AİLENİZİN PSİKOLOJİK REHBER KİTABI :.

OKULDA DAYAK

Evde, okulda, işyerinde, her ortamda dayak var. Bu konuda neler yapılabilir. Ö ğretmenler, okul müdürleri, idareciler, çocukların problemlerinde "Biz dayağı kullanmak istemiyoruz, dayak kullanmadan ne yapabiliriz? Bize bir yol gösterin, çözüm bulun, çare bulun" diyorlar. Bazen çok iyi niyetli olsalar bile dayağa başvurmak zorunda kaldıklarını da "istemeyerek oluyor" diye itiraf edebiliyorlar. Burada çözümün tamamıyla öğretim kadrosundan beklenmemesi gerekir. Çocuk sorunlar yaşıyorsa, bu bir işbirliği ile çözülecek bir durumdur. Aile, okul, psikolojik servisler işbirliğine girmek zorundadır. Türkiye'de "Psikologa deliler gider" gibi yanlış bir düşünce hala etkili olmaktadır. Okullarda rehberlik ve danışmanlık servisleri çoğalmaya başladı. Bu servisler günümüzde tam ve yeterli değildir. Öldürme olaylarının yaşandığı liselerde görüldüğü gibi üç bin çocuğa bir rehber öğretmen düştüğü için öğretmenler çocuklara yardımcı olmak şöyle dursun çocukları tanıyamamaktadır bile. Bazen de rehber öğretmenin görevini okulda herhangi bir öğretmen yüklenmektedir. Her iki durumda da rehber öğretmenin görevi tedavi etmek değil, problemi görmek, aileye yol göstermek, okul idarecisinin ve öğretmenlerin sorunlarını dinleyip onlara destek olan sosyal programlar geliştirmek ve problemli bir çocuk varsa onun konunun uzmanı bir psikolog tarafından değerlendirilmesini sağlamaktır. Okuldaki rehber öğretmen her sorunu olan çocuğu tedavi edeceğim diye işe girişirse ne zamanı ne de bilgisi yeterli olmayabilir.

Çocukları dövmeden eğitmek kesinlikle mümkündür. Bir problem tekrarlanıyorsa önce rehber öğretmen, sonra psikolog devreye girmelidir.