GÜNEŞ GAZETESİ KÖŞE YAZILARI

10 yaşındaki kızım sürekli tırnaklarını yiyor. Ne yaptıysak bu davranışından vazgeçmedi. Bu konuda ne yapabiliriz?

Tırnak yeme davranışının çocuğunuza pek çok yönden zararı vardır. Öncelikle çirkin bir görüntüdür, tırnaklar arasında biriken mikroplar ağızda giderek hastalık yapar. Çocuk tırnak yiyerek aslında bir sıkıntısını açığa vurmaktadır. Altta yatan sıkıntının nedenini bulmak gerekir. Okulda mı bir sorun var, arkadaşlarıyla mı iyi geçinemiyor evde mi onu üzen bir durum var.

5 yaşında bir kızım var. Her gece uyanıp bizim yatağımıza geliyor ve kendi odasında yatmıyor. Onu bir türlü bu alışkanlığından kurtaramadık. Bu yaşta böyle davranması normal mi, kendiliğinden geçen bir durum mudur?

 

Kızınızın geceleri uyanarak sizin yatağınıza gelmesi konusunda zamanında ona hoşgörü göstermişsiniz o da bunu alışkanlık haline getirmiş ve sürdürüyor. Kendiliğinden geçecek bir konu değil. Onun yattığı odada, holde ışık olmasın. Belki geceleri o uyuyana kadar yanında kalabilirsiniz ve uyuduktan sonra tekrar kendi yatağınıza dönebilirisiniz. Sizde onu yanında uyumayın ancak uyuyana kadar kalın, eğer yine sizin yanınıza gelirse o zaman onu alın, yatağına götürün uyuyana kadar bekleyin ve tüm ışıkları kapatıp odanıza dönün. Böylece o da zamanla yatağını benimseyecektir.

24 aylık bir kızım var. Eşimin işi nedeniyle yurtdışına 2 aylığına gitmemiz gerekiyor. Ancak bu süre içinde bebeği yanımıza almasak çocuğun psikolojisi üzerinde olumsuz bir etki yapar mı? Ona bu süre içinde annem bakacak. Ne yapmalıyım?

 

Söyleyeceklerim 6 yaş ve altı çocuklar için geçerli bir durumdur. Annenin çocuktan 1 haftadan daha uzun süre ayrı kalmasını önermiyoruz. Çok zorunlu durumda belki bu süre 10 güne kadar uzatılabilir ancak daha fazlasını tavsiye etmiyoruz. Sizin durumunuzda çocuk hem anneden hem babadan ayrı kalacak. Bu nedenle çocuk üzerinde olumsuz etkileri olabilir. Artık her yerde bebek bakımı hizmetleri veriliyor. Çocuğunuzu da yanınızda götürerek gideceğiniz yerdeki bu hizmetlerden yararlanabilirsiniz. Mümkünse annenizde sizinle gelebilir.

5 aylık hamileyim. Bir de 4 yaşında bir oğlum var. Ancak oğluma henüz kardeşi olacağını açıklamadık. Onu kardeşini kıskanmasından ve aşırı tepki vermesinden korkuyoruz. Kardeşi olacağını ona nasıl açıklamamız gerekiyor?

 

Karnınız daha belirgin hale gelmeden bu açıklamayı yapmanızda fayda var. Bunu yaparken "kardeşin seninle oynayacak" "Biz seni seviyoruz, kardeşine bakarken sende bize yardımcı olacaksın" gibi sözlerle durumu açıklamanız gerekir. Ona kardeşi doğduğunda birlikte neler yapabileceklerini anlatarak, kardeşi ile ilgili konularda fikrini sorarak, odasını hazırlarken yardım isteyerek, küçük sorumluluklar vererek onun da olaya katılmasını sağlayabilirsiniz.

26 yaşında bir yıllık evli bayanım. Benim sorunum evden dışarı çıkamamak. Bu konuda çok büyük korku yaşıyorum. Sanki çıkarsam başıma bir şey gelecekmiş gibi hissediyorum. Bu yüzden eve kapanıp kaldım. Son zamanlarda da eşimin de dışarı çıkmasını istemiyorum. Onunda başına kötü bir şey gelecekmiş gibi hissediyorum. Acaba ne yapmam gerek?

 

Sizdeki korku artık hastalık boyutuna ulaşmış. Biz buna panik atak diyoruz. Yaşantınızdan bir an evvel bu korkuyu çıkarmanız gerekiyor. Bu korkular giderek artabilir ve size daha çok rahatsızlık verir. Dışarı çıkamadığın için günlük yaşamınızda olumsuz yönde etkileniyor. Üstelik aynı düşüncelere eşiniz için de kapılmanız durumu daha da zorlaştırıyor. Böyle bir durumda sizin psikolojik yardım almanız gerekir. Geçer diye beklemek durumu daha da kötü hale getirebilir. Eşinizle de konuşarak durumu değerlendirin ve bir an önce yardım alın.

24 yaşındayım 3 sene önce eşimle kaçarak evlendik. Son iki yıldır kocamdan şiddet görüyorum. Ailem bu evliliğe karşı olduğu için bana destek vermiyor. Şiddetin boyutu her geçen gün biraz aha arttı. Birçok kez konuşmayı denedim ama başarılı olmadım. Bana bu konuda ne önerirsiniz?

 

Öncelikle ailenizle ilgili düşüncelerinizi bir kenara bırakın ve onlara da durumu anlatın. Aileniz başlangıçta size darılmış olabilir ama sizin zor durumunuzda destek olmaları gerekir. Aile meclisini bir araya getirerek konuşmaya çalışın. Eğer bu konuda başarı sağlayamazsanız, gönüllü çalışan avukatlar, dernekler var. Onlara ulaşın ve neler yapabileceğinizi öğrenin. Eşiniz bir psikologla konuşmaya yanaşmayabilir ama en azından siz destek alarak daha güçlü duruma gelebilirsiniz.

27 yaşında bir erkeğim. Evli değilim, gördüğüm her şey bende seks yapma arzusu uyandırıyor. Cinsel isteğimi arttırıyor. Bu kadar çok seksi düşünmem acaba sizce normal midir? Sizden bu konudaki önerilerinizi bekliyorum.

 

27 yaş olgunlaşmış bir yaştır. Bu yaş kişilerin evlenecekleri yada evlenmeyi düşündükleri bir dönemdir. Cinsellik kişinin yaşamında bir doyum aracıdır. Öte yandan resim yapmak, televizyon seyretmek, felsefi sohbetler yapmak bunlarda birer doyum aracıdır. Eğer hayatınızda bu tip doyumlar azaldıysa cinsellik noktasına gideriz, doyumu sadece orada sağlamak isteriz. Eğer hayatımızda bunlar çoğaldıysa cinselliği sayı olarak çok yapmasak da kalite olarak daha doyurucu hale getiririz. Siz de hayatınızda size doyum sağlayan cinsellik dışındaki diğer noktaları gözden geçirin. Bunlara harcadığınız zamanın azalıp azalmadığına bakın. Bu size bir yol gösterecektir. Eğer bu konudaki davranışlarınızda bir değişiklik olmuyorsa o zaman bir psikologdan yardım almanızı öneririm.

20 yaşındayım ve bir erkek arkadaşım var. Ancak o sürekli benimle cinsel ilişki kurmaya yönelik davranışlarda bulunuyor. Acaba benden faydalanmaya mı çalışıyor? Bana bu konuda yardımcı olursanız çok sevinirim.

 

Böyle bir rahatsızlık duyduğunuza göre en iyisi direk konuşmaktır. İlişkilerde bazı şeyleri çok başında konuşmak gerekir. Aksi takdirde ileride sorunlar artar ve içinden çıkılamaz bir hale gelir. Siz bu konuda ilk adımı atmaktan çekinmeyin. Bu durumlar beni rahatsız etmeye başladı diyerek açık ve net şekilde düşüncenizi ortaya koyun. Sizin bazı şeylerden emin olmanız ve ilişkinizi buna göre düzenlemeniz gerekecektir, bu nedenle de onunla konuşmanız gerekir.

Ben eşini aşırı derecede kıskanan bir hanımım. Ne yapsam bu duygu geçmiyor. Sürekli ona telefon etme ihtiyacı duyuyorum. Beni sevmesine rağmen başka kadınların ona ilgi göstereceği fikri beni çok üzüyor. Bu davranışım normal değil ama geçmişte nişanlım vardı ve beni aldattı için ayrılmıştık. Yine aynı şey başıma gelirse diye çok korkuyorum. Ben ne yapmalıyım?

 

Geçmişte yaşanmış kötü deneyimler, kişinin aklında bir şekilde kalır ve sorun zaman zaman devam eder. Eşinizin sizi çok sevmesine rağmen bir türlü olayı aklınızdan atamamışsınız. Sürekli aynı şeyi yaşayacağınızı düşünüyorsunuz. Zaman kaybetmeden bir uzman psikologdan yardım alın. Birkaç seansla bu sorunu çözebilirsiniz. Böylece sizi fazlasıyla endişelendiren bu duygulardan kurtulmuş olacaksınız.

8 yaşında bir oğlum var. Çok hareketli, neredeyse bir dakika oturmuyor. Geçenlerde öğretmeni ile konuştum. Okulda da çok hareketliymiş, dersi hiç dinlemiyor dinleyen arkadaşlarını da zaman zaman rahatsız ediyormuş. Herkes şikâyetçi. Nasıl başa çıkacağımı bilemiyorum.

 

Anlattıklarınız bize hiperaktiviteyi düşündürüyor. Hiperaktif çocuklar çok heyecanlıdır, hareketlidir. Aşırı hareketliliği eğitimini de olumsuz yönde etkileyebilir. Bu çocukların doğru anlaşılıp, iyi yönlendirilmesi gerekir. Bunun içinde durumun 1. 2. sınıfta fark edip çocuğun dersi engellemek için böyle yapmadığı, elinde olmadan bu şekilde davrandığı, öğretmenine de açıklanmalıdır. Bu yaşlar çok önemlidir, eğer yardımcı olmazsak, doğru yönlendiremezsek, yanlış yönlere sapabilir. Bu nedenle bir çocuk psikologuna gidilip durumun anlatılması, doğru teşhisin konulması ve ona göre bir eğitim programı çizilmesi gerekir.

43 yaşında bir beyim. Eşim son zamanlarda bana karşı çok anlayışsız. Bir süre önce işimi kaybettim ama o bana hiç destek olmadı. Sürekli para harcıyor ve ailemizi zor durumda bırakıyor. Kendisini uyardığım zaman ise ağlama krizlerine giriyor, beni de çok üzüyor. Acaba ona karşı nasıl davranmalıyım?

 

Burada eşiniz işinizi kaybettiğiniz için size biraz kızgın bu öfkesini de çeşitli şekillerde çıkarmaya çalışıyor. Eşinizle oturup konuşmalı ve işinizi kaybetmenin nedenlerini açıklamalısınız. Bir yandan da hızlı bir şekilde iş aramanız gerekiyor. Bu hem sizin hem de eşiniz için iyi olacaktır. Ağlama nöbetlerine gelince bununda nedeninin araştırılması gerekir. Belki bu konuda bir psikologla yardım almak en doğrusudur. Çünkü eşiniz menopoz yaşındaysa bu sıkıntılar menopoz kaynaklıda olabilir.

2 çocuk annesiyim. Benim merak ettiğim konu çocuklara cinsellik ne zaman anlatılmalıdır? Çocuklarım henüz 5 ve6 yaşlarında. Merak ettikleri sorular oluyor. Özellikle de nasıl doğduklarını soruyorlar. Nasıl yaklaşmalıyım?

 

Çocuklarınıza bunu anlatabilirisiniz ama elbette onların anlayabileceği bir dil kullanarak. Onlara soru sorduklarında asla kaçamak veya üstü örtülü cevaplar vermeyin bu onların kafasında yanlış inançlara cinselliğin kötü çirkin bir şey olduğu düşüncesine neden olabilir. Eğer siz onlara yeterli doyurucu bilgi vermezseniz dışarıdan yanlış ve yanıltıcı bilgiler edinirler ve bunu düzeltmeniz çok zor olabilir.

1 yıllık evli bayanım. Eşini kaybeden kayınvalidem yalnızlıktan bunaldığını söyleyerek yanımıza taşındı. Bütün gün evde birlikteyiz, her şeyime karışıyor. Evimin düzeni alt üst oldu. Eşime durumu açamadım. Kayınvalidemle de konuşamıyorum çünkü çok anlayışsız bir insan.

 

Eşinizle şikâyet eder gibi değil ama öneride bulunur şekilde konuşmalısınız. Annesiniz daha rahat etmesi için tekrar evinin açılabileceğini, gerekirse sizinde çalışıp maddi destek de bulunabileceğinizi söyleyin. Böylece annesi evinde oturup, belli bir gelirle geçimini sağlayabilir. Eşinizin kardeşleri varsa zaman zaman değişiklik olması için onlarında yanına gidebilir. Bu öneriyi de eşinize sunabilirsiniz. Ancak bütün bunların sizin fikriniz olduğu annesine söylenmemelidir. Eşiniz, annesine tamamen kendi fikriymiş gibi anlatmalıdır.

Eşimde bende üniversite mezunuyuz. Ancak eşimin dayak problemi var. Eğitimli bir insan olmasına rağmen kendini tutamıyor ama sonrasında ise çok pişman oluyor. Aileme dostlarıma konuyu açamadım. 2 tane de çocuğumuz var.

 

Öncelikle eşinizle konuşmanızda fayda var. Aileye durumu açmamakla iyi etmişsiniz. Çünkü aileler bu konularda biraz daha farklı düşünebiliyor. Eşiniz eğer pişman olduğunu, elinde olmadan böyle davrandığını söylüyorsa o zaman kontrol edemediği bir sinir söz konusudur. İstemediği halde şiddete başvurmaktadır. Çocuklarınız olduğunu söylemişsiniz, onlarında huzurlu bir yuvaya ihtiyacı olduğundan sorunları çözümlemeniz şart. Bu nedenle en kısa zamanda eşinizle konuşun, onu ikna edin ve psikolojik destek almasını sağlayın.

9 yaşında bir kızım var. Öğretmeni hafta sonlarında kitap okuma ödevi veriyor. Ancak ne yaparsak yapalım kızıma kitap okutamıyoruz. Çocuklara ders ve ödev nasıl zevkli hale getirilebilir?

 

Bütün annelerin ortak bir şikâyetinden bahsediyorsunuz. Şöyle bir yol izleyebilirisiniz. Her akşam siz 1 sayfa o ise yarım sayfa okusun. Bunu alışkanlık haline getirin. Birlikte kitapçıya gidin ve onu kendisine kitap seçmesine izin verin. Bu kitap okuma seansları zamanla onda bir merak uyandıracak ve hikâyenin sonunu merak edecektir. Ayrıca sizde kitap okuyarak ona örnek olun.

12 yaşında bir oğlum var. Ancak bütün ısrarlarıma rağmen hiç ders çalışmıyor. Sürekli uyarmak zorunda kalıyorum. Dersleri de çok kötü. Acaba onu soğutmadan nasıl ders çalışmasını sağlayabilirim?

 

Bazı çocuklar konsantre olmakta zorlanırlar. Bu durumda onu ders çalışmaktan uzaklaşmasına neden olur. Onu işini birazcık kolaylaştırmalısınız."Derslerine birlikte bakalım, ödevin nedir?" gibi yaklaşımlarla birlikte çalışmayı önerin, ona hız kazandırın. Ödevler bittiği zaman da "bitirdik, rahatladık" duygusunu yaşamasını sağlayın. Bazen çocuklarda yanlış yapma korkusu da olabilir. Buda onu ödev yapmaktan uzaklaştırabilir. Ama birlikte çalıştığınız zaman kendine güveni gelir, "annemle birlikte çalıştık yanlış yapmıyorum" duygusunu hisseder. Bütün bu çabalara rağmen yine de zorlanıyorsa bir uzmandan yardım almak doğru olacaktır.

devamı